Śmierć króla i następstwa Zginął w czasie wyprawy wojennej przeciw Kimmerom w Tabalu (zbuntowanemu regionowi i ludowi) pod przywództwem buntownika Gurdîego w 705 p.n.e. Asyryjczykom nie udało się odzyskać ciała, co w ich wierze oznaczało skazanie duszy władcy na wieczną, niespokojną tułaczkę po ziemi. Samo wydarzenie miał spowodować jakiś potworny grzech Sargona II i doprowadzić do odwrócenia się od niego Bogów.
Syn i następca Sargona II - Sennacheryb, najpewniej cierpiał na zespół stresu pourazowego (PTSD) po śmierci ojca, nie mogąc poradzić sobie z tą katastrofą i jej teologicznym znaczeniem. W efekcie owego Sennacheryb zdystansował się od Sargona. Nie wybudował, ani nie napisał niczego ku pamięci poprzednika oraz pozbywał się jego wizerunków. Pośpiesznie i niedbale pochował królową Sargona II - Atalię. Porzucił również niedawno ukończone i zbudowane z myślą o dworze królewskim, Dur- Szarrukin - nową stolicę. Sennacheryb jednak nie darował sprawy ojca bez walki. W 704 p.n.e. Wysłał wojska do Tabalu, aby zabić Gurdiego i spróbować odzyskać ciało poprzedniego monarchy. Nie wiemy, czy cele to zostały osiągnięte.