Ostrzyca (; , hist. Ostrzyce, Wostrycy) – nieistniejący folwark na Białorusi, w rejonie janowskim obwodu brzeskiego, około 4 km na południowy wschód od Janowa.
Historia Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (tom 7., wydany w 1886 roku) własność dawniej Dmochowskich, obecnie Falkowskich. Natomiast według rodzinnej legendy Falkowskich dobra te otrzymali oni jeszcze od królowej Bony. Według innego z przekazów Mateusz Falkowski (zm. w 1793 roku miecznik krzemieniecki) był pierwszym dziedzicem tego majątku. Według kolejnego przekazu pierwszym właścicielem majątku był jego syn Paweł (1803–1878). Po nim dziedziczył jego młodszy syn Adolf Błażej (1852–1922), a ostatnim właścicielem tych dóbr był Stanisław Falkowski (1886–1939). Dobra ostrzyckie liczyły po komasacji 304 ha lekkich gruntów. W latach 80. XIX wieku mieszkało tu 40 mieszkańców.
Ostrzyca leżała w województwie brzeskolitewskim Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski znalazła się na terenie powiatu pińskiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego.