Rękopis został znaleziony w Antinoopolis (El-Sheikh Ibada) w Egipcie. W 1953 roku kardynał Giovanni Mercati po raz pierwszy opublikował fragment. W 1965 Mario Naldini wydał jego facsimile, a w 1971 roku Elias Avery Lowe wydał transkrypcję tekstuPSI 13 1306 LDAB.
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0230. Na liście starołacińskich rękopisów fragment otrzymał numer 85 (system Beuron).
Rękopis obecnie przechowywany jest w bibliotece Laurenziana (PSI 1306) we Florencji.
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
0230 Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku