Sándor Lénárd, Alexander Lenard (ur. 9 marca 1910 w Budapeszcie, zm. 13 kwietnia 1973 w Dona Emma, Brazylia) – węgierski lekarz, poeta, poliglota, publikował po niemiecku, po łacinie, po węgiersku, po włosku i po angielsku.
Życiorys Jego rodzicami byli Jenő Lénárd (1878-1924) i Ilona Hoffmann (1888-1938). Miał jednego brata Karola, który zginął w trakcie prac przymusowych w 1944.
W 1920 roku jego rodzina przeprowadziła się do Austrii, gdzie uzyskał dyplom lekarza medycyny. Po Anschlussie w 1938 roku musiał uciekać do Włoch. Podczas wojny utrzymywał kontakt z Ruchem Oporu i do końca wojny przebywał w Rzymie. W 1951 roku wyjechał do Brazylii. W roku 1956 wygrał nagrodę pieniężną w konkursie telewizyjnym (im. Johanna Sebastiana Bacha) w São Paulo i za wygraną kupił małą posiadłość dolinie Dona Emma, gdzie później zbudował swój „niewidzialny” dom, gdzie mieszkał do końca życia i leczył Indian.
Pisał wiersze, prace naukowe i książki kucharskie. Przetłumaczył na język łaciński książkę dla dzieci Wilhelma Buscha pt. Max i Moritz, książkę Sagana pt. Witaj Smutku oraz książkę o Kubusiu Puchatku.
Korespondował z humanistami z całego świata.