Janusz Wincenty Peter (ur. 26 listopada 1891 w Skolem, pow. stryjski, zm. 16 lutego 1963 w Tomaszowie Lubelskim) – polski lekarz, regionalista i publicysta związany z ziemią tomaszowską.
Życiorys Syn Michała i Karoliny z Koczerskich. Ukończył szkołę średnią we Lwowie (1912). W 1914 r. został powołany do służby w armii austriackiej. Odbył m.in. kampanię na froncie włoskim. W r. 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, brał udział w III powstaniu śląskim. Po ukończeniu studiów w 1923 r. dostał pracę w VI Szpitalu Okręgowym we Lwowie. Po kilku latach został ordynatorem oddziałów chirurgiczno-ortopedycznego i zakaźnego. Równolegle był zatrudniony jako asystent Zakładu Anatomii Patologicznej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego. W 1927 r. objął posadę dyrektora szpitala miejskiego w Tomaszowie Lubelskim. Po przyjeździe do Tomaszowa zaczął gromadzić przedmioty związane z przeszłością ziemi tomaszowskiej. Na terenie szpitala utworzył muzeum, które otworzył w 1962 r.
Jeden z trzech (obok Zygmunta Klukowskiego ze Szczebrzeszyna i Stanisława Pojaska z Biłgoraja) zasłużonych lekarzy – kronikarzy wydarzeń okresu okupacji niemieckiej (1939–1944) na Roztoczu.