Tygodnik Poświęcony Kulturze Twórczości Polskiej” i stał się, obok wznowionego w latach 1922–1926 Przeglądu Wszechpolskiego, czołowym czasopismem ideowo-programowym Narodowej Demokracji, a po zakończeniu działalności w lipcu 1926 roku „Przeglądu Wszechpolskiego” został oficjalnym organem ideowo-teoretycznym obozu narodowego.

Wraz z rozwojem nowej edycji „Myśli Narodowej” stałą tendencją było regularne zwiększanie liczby jej współpracowników. W październiku 1925 r. redakcja informowała o zapowiedzi publikowania tekstów na łamach pisma złożonej łącznie przez 79 autorów. W połowie 1926 r. grupa pisarzy skupiona wokół tygodnika liczyła 90 publicystów, w końcu tego roku przekroczyła 100, w 1927 r. – 120, aby w 1928 r. zwiększyć się do 130, co świadczyło o olbrzymim sukcesie redaktora naczelnego oraz jego wpływach w kręgach literackich i naukowych.

Z pismem współpracowali m.in.