Klonorchoza Spośród czterech gatunków występujących w akwenie ślimaków trzy: S. libertina, P. manchouricus oraz R. auricularia są ważne ze względów epidemiologicznych - osobniki tych gatunków są żywicielami pośrednimi dla przywr wnętrzniaków, których stadia ostateczne mogą pasożytować na ludziach. Odsetek zakażeń przywrami wynosił 6,9% u P. manchouricus i 4,8% u S. libertina. Część z nich była żywicielami przywr Clonorchis sinensis, wywołujących chorobę zwaną klonorchozą.
Obszar, na którym położony jest zbiornik, znany jest jako ognisko endemiczne klonorchozy w Korei Południowej. W okręgu Hamyang, położonym na północ od zbiornika, wśród przebadanych w okresie od stycznia 2001 do marca 2002 roku stwierdzono zakażenie u 16% pacjentów (wśród mężczyzn chorobowość była wyższa – 21%, wśród kobiet – 10%).