Adam Gajewski (ur. 1902, zm. 19 listopada 1984 w Sanoku) – żołnierz Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys thumb|240px|Grobowiec Adama Gajewskiego Urodził się 30 września, 30 października lub 31 październikaPodane na inskrypcji nagrobnej. 1902. Był synem Tadeusza i Władysławy z domu Pruszyńskiej.
U schyłku I wojny światowej został ochotnikiem w szeregach 3 batalionu Strzelców Sanockich. Brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i wywieziony do ZSRR. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność. Przeszedł z Półwyspu Kolskiego i Workutę do bazy w Buzułuku, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Wraz z 2 Korpusem Polskim przebył szlak przez Bliski Wschód aż do Włoch. Brał udział w kampanii włoskiej. Był chorążym 13 Wileńskiego batalionu strzelców w strukturze 5 Wileńskiej Brygady Piechoty w składzie 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. Uczestniczył w bitwie o Monte Cassino.