thumb|240px|Wnętrze dworu w Perkowiczach, 1938 rok Perkowicze, dawniej Pirkowicze (biał. Пярковічы, Piarkowiczy; ros. Перковичи, Pierkowiczi) – wieś na Białorusi, w rejonie drohiczyńskim obwodu brzeskiego, około 8 km na zachód od Drohiczyna. thumb|200 px|left|Dwór Wysłoucha
Znajdują tu się parafialna cerkiew prawosławna pw. Zaśnięcia Matki Bożej oraz stacja kolejowa Drohiczyn, położona na linii Homel – Łuniniec – Żabinka.
Historia Pierwsza znana dziś wzmianka o wsi pochodzi z 1494 roku. W XV wieku Perkowicze należały do rodziny Turów. Później należały do Wojtkowiczów, co potwierdził m.in. król Zygmunt Stary w przywileju dla Matwieja Wojtkowicza z 1538 roku. W 1596 roku majątek kupił biskup Cyryl Terlecki, który wzniósł tu „dwór z drewna starego, okazały i warowny”. Został on zniszczony w dużym stopniu w czasie wojen kozackich lub szwedzkich. Perkowicze były wtedy wsią cerkiewną w posiadaniu Terleckich. W I połowie XVIII wieku należały do Orzeszków herbu Korab. Honorata Orzeczko (1742–1785), wychodząc w 1766 (albo 1756 roku) roku za Zenona Wysłoucha (1727–1805) herbu Odyniec, podkomorzego brzeskiego i posła na Sejm Czteroletni, wniosła majątek do domu Wysłouchów. Perkowicze należały do tej rodziny aż do 1939 roku.