Historia Badania złoża Pierwsza wzmianka o znalezieniu węgla na głębokości 15 m na Wołyniu pojawiła się w notatce Wincentego Choroszewskiego zamieszczonej w „Pamiętniku Fizjograficznym”Czasopismo naukowe wydawane w Warszawie w latach 1881–1921. w roku 1881. Trzydzieści lat później, w 1911, geolog rosyjski M. Tietajew sformułował hipotezę opartą na ogólnej znajomości geologicznej tej części Europy, że na wschodnim skłonie masywu chełmskiego krystalicznego mogą występować utwory karbonu. Badania masywu podjął geolog prof. Jan Samsonowicz, który penetrując okolice Pełczy na zachodnim Wołyniu (w Polsce), znalazł w 1931 otoczki krzemieni karbońskich. Rok później przedstawił swoją koncepcję występowania utworów karbonu na Wołyniu wraz z opracowaniem jego hipotetycznego rozmieszczenia na obszarze zachodniego Wołynia i południowego Polesia. W okresie międzywojennym rozpoczęte zostały roboty poszukiwawcze. W 1938, w Tartakowie, na głębokości 239 m odwiercono karbon produktywny i data ta uchodzi za początki rozpoznania wołyńsko-lubelskiego basenu węglowego.