Faustyn Kulczycki (ur. 15 lutego 1894 w Seredyni na Wołyniu, zm. 19 stycznia 1960 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog, w latach 1945–1946 rektor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Agnieszki z Borowskich. Ukończył w 1912 gimnazjum handlowe w Petersburgu. Następnie studiował w Instytucie Muzycznym Warszawskim. Studia muzyczne uzupełniał w Kijowie i Petersburgu. Jego nauczycielami byli m.in. Emil Młynarski i Aleksander Głazunow.
W latach 1915–1918 służył w wojsku rosyjskim, przebywał w niewoli niemieckiej.
Od 1919 kapelmistrz w Wojsku Polskim. Był dyrygentem 8 Pułku Piechoty Legionów. Od 1926 w stopniu kapitana był doradcą muzycznym D.O.K. Lublin. W latach 1924–1929 był dyrektorem Towarzystwa Filharmonicznego w Lublinie. W latach 1929–1933 był profesorem Śląskiego Konserwatorium Muzycznego w Katowicach. W marcu 1930 został przeniesiony do 73 pułku piechoty w Katowicach na stanowisko komendanta Wojskowej Szkoły Muzycznej. W 1934 został rektorem Konserwatorium, następcą Witolda Friemanna. W Konserwatorium utworzył orkiestrę symfoniczną.