Z przekonań demokrata i postępowiec, był zaangażowany politycznie. W latach 1883–1912 radny miasta Lwowa. Był w niej członkiem Komisji Prawniczej (1883-1895) oraz sekcji I dla spraw majątkowych, handlu i przemysłu (1886-1895). Przewodniczył komitetowi budowy pomnika historyka literatury Piotra Chmielowskiego na cmentarzu Łyczakowskim, a w 1905 dokonał jego odsłonięcia. Pracował także społecznie w rozmaitych towarzystwach, przede wszystkim w Towarzystwie Czerwonego Krzyża.
Był także posłem do austriackiej Rady Państwa wybieranym z kurii II (gmin miejskich) z okręgu wyborczego nr 7 (Sambor-Stryj-Drohobycz) na okres VII kadencji (25 kwietnia 1890 – 23 stycznia 1891), VIII kadencji (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897), IX kadencji (27 marca 1897 – 7 września 1900), X kadencji (31 stycznia 1901 – 30 stycznia 1907). Pierwszy raz został wybrany w 1890 w miejsce zmarłego Otto Hausnera. Został także posłem na XI kadencję (26 listopada 1908 – 30 marca 1911) wybranym w wyborach powszechnych w okręgu nr 1 (Lwów) w miejsce zmarłego Godzimira MałachowskiegoJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918,Warszawa 1996, s. 276, 392, 400, 413, 417, 420, 421, 424..