W ostatnich latach XIX w. trafił do Zemunia, gdzie z bratem Antunem założył czasopismo Dom, a w 1902 r. osiadł Zagrzebiu. Zaczął głosić potrzebę organizacji politycznej chłopów chorwackich. Założone przezeń czasopismo Hrvatske misli głosiło idee panslawistyczne i demokratyczne. Przyłączył się do chorwackiego ruchu narodowego, jednak wskutek konfliktu na tle kwestii szerszego zaangażowania w ten ruch chłopstwa, kontynuował współpracę jedynie z politykami o podobnych zapatrywaniach.

W 1904 r. wraz z bratem założył Chorwacką Partię Chłopską (Hrvatska pučka seljačka stranka, HPSS) – program partii łączył chorwackie postulaty narodowe z kwestiami agrarnymi, postulatami socjalnymi i żądaniem równych praw wyborczych. W 1908 r. został po raz pierwszy wybrany do chorwackiego sejmu (saboru). W 1914 r., po sukcesie HRSS w wyborach, opowiadał się za utworzeniem w ramach monarchii austro-węgierskiej oddzielnej jednostki politycznej obejmującej Chorwację i inne regiony południowosłowiańskie.