W 2002 roku wystąpił na Festiwalu w San Remo z piosenką „Primavera a Sarajevo”, która zajęła 5. miejsce. Piosenka ukazała się na singlu CD, wraz z „La vie en rouge” w wersji live. W 2003 roku ponownie uczestniczył w Festiwalu w San Remo, tym razem w parze ze swą nową partnerką życiową Andreą Mirò; oboje zaprezentowali utwór „Nessuno tocchi Caino”, poświęcony problemowi kary śmierci, sklasyfikowany ostatecznie na 4 pozycji. We wrześniu tego samego roku wydał album Gli occhi del musicista.
W 2004 roku ukazał się album Punk prima di te, będący powrotem artysty do korzeni. Głównym inspiratorem projektu był jego syn, Pier Enrico. Na wydawnictwie znalazło się 14 utworów, z których 7 było nowymi interpretacjami jego utworów z końca lat 70., a pozostałe 7 – coverami pochodzących z tego samego okresu utworów takich artystów jak: David Bowie, Sex Pistols, Lou Reed, The Clash i Ramones.
Pod koniec września 2005 roku wyszedł kolejny album artysty, Amore e guerra, tym jako podwójne wydawnictwo, CD+DVD.