Jako profesor gimnazjalny zachowywał doskonałe relacje z krewnymi z rodzinnych stron, a między nimi istniała odwzajemniona duma. Światopoglądowo, na skutek doświadczeń wojennych i zesłania, był otwarty i liberalny. Nie należał do żadnej partii, aczkolwiek sympatyzował z PPS. Pod koniec lat 30. stał się przeciwnikiem narastających nastrojów antysemickich i antyukraińskich. Wyrażał szacunek wobec ludzi różnych ze względu na narodowość, wiarę czy pochodzenie. Był niewierzący, aczkolwiek szanujący wiarę innych. 11 listopada 1936 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi w służbie państwowej”..
Jego żona, w okresie II Rzeczypospolitej określana jako Stella Jusowa, od około 1919 pracowała jako nauczycielka, w latach 20. uczyła języka francuskiego w Prywatnym Gimnazjum Męskim im. Henryka Jordana we Lwowie.