Za przynależność do opozycji, po demonstracjach opozycyjnych w rocznicę rewolucji październikowej (7 listopada 1927), 12 listopada 1927 został usunięty ze stanowiska komisarza ludowego, w grudniu 1927 uchwałą XV zjazdu WKP(b) – także z partii.
31 grudnia 1927 postanowieniem Narady Specjalnej (OSO) przy Kolegium OGPU skazany na trzy lata zesłania, które odbywał w mieście Nowo-Bajazet w Armeńskiej SRR. W październiku 1929 złożył deklarację odstąpienia od opozycji, odwołany z zesłania, w maju 1930 przywrócony do członkostwa w WKP(b). W latach 1929–32 kierował zjednoczeniem (trustem) Saratowkombajnstroj, od 1932 naczelnik wydziału nowych inwestycji Ludowego Komisariatu Przemysłu Ciężkiego ZSRR, którym kierował Sergo Ordżonikidze.
14 stycznia 1933 aresztowany przez OGPU w związku z tzw. sprawą Riutina, ponownie wykluczony z WKP(b) 16 kwietnia 1933. Skazany przez OSO OGPU na pięć lat więzienia. Karę odbywał w politizolatorze w Suzdalu.