W początku listopada 1916 powołany do wojska, był szeregowym w 18 pułku zapasowym w Tomsku. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu jeden z organizatorów rady delegatów żołnierskich garnizonu tomskiego, członek komitetu wykonawczego (ros. исполком) rady delegatów robotniczych i żołnierskich w Tomsku. W sierpniu 1917 wyjechał do Moskwy, gdzie zorganizował bolszewickie wydawnictwo Волна (pol. Fala) i kierował nim. W demokratycznych wyborach w grudniu 1917 wybrany na deputowanego do Konstytuanty z okręgu tomskiego z listy partii bolszewików.
W czasie wojny domowej, po buncie Korpusu Czechosłowackiego i opanowaniu przez jego siły Syberii i wschodniej Rosji Europejskiej po Kazań (zajęty przez Czechów 7 lipca 1919) Smirnow został powołany na członka Rewolucyjnej Rady Wojennej utworzonego wówczas (28.VIII.1918 – 1.IV.1919) i 5 Armii Czerwonej (od 1.IV.1919 do 10.V.1920). Od 6.IX.1918 do 8.VII.1919 był równolegle członkiem Rewolucyjnej Rady Wojennej RFSRR. W grudniu 1918 został powołany na członka Biura Syberyjskiego KC RKP(b). Jako członek Biura miał kierować bolszewickim podziemiem zbrojnym na Uralu i Syberii i oddziałami Czerwonych Partyzantów, działającym na zapleczu wojsk Kołczaka, zwłaszcza wzdłuż jednotorowej linii Kolei Transsyberyjskiej, stanowiącej jedyną drogę zaopatrzenia i późniejszą oś odwrotu armii Białych.