Działania na Zabajkalu były koordynowane przez Syberyjski Komitet Rewolucyjny kierowany przez Smirnowa. Ewakuacja wojsk japońskich z Zabajkala w październiku 1920 (pozostały jedynie we Władywostoku) oznaczała koniec zagranicznej interwencji militarnej w Rosji, zaś likwidacja sił Ungern-Sternberga - faktyczne wykluczenie zagrożenia ze strony Białych na Syberii. Po likwidacji zagrożenia ze strony Ungerna i jego ujęciu, Smirnow został 29 sierpnia 1921 odwołany z funkcji przewodniczącego Syberyjskiego Komitetu Rewolucyjnego i przewodniczącego Biura Syberyjskiego RKP(b). Z uwagi na rolę, jaką odegrał w rozbiciu sił Białych, przedstawiany był jako „zwycięzca nad Kołczakiem”, a z uwagi na zakres samodzielnej władzy Sibrewkomu na Syberii - jako „syberyjski Lenin”. Równolegle do funkcji na Froncie Wschodnim, 23 marca 1919 Smirnow został wybrany na VIII zjeździe RKP(b) na zastępcę członka Komitetu Centralnego (jako jeden z ośmiu), na IX zjeździe na członka Komitetu Centralnego (w dziewiętnastoosobowym składzie), na X zjeździe ponownie wybrany na zastępcę członka, funkcję sprawował do 27 marca 1922.