Wers pięciozgłoskowy stanowi także czwartą linijkę polskiego odpowiednika strofy safickiejMichał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław 2002, s. 454..
Strach patrzeć na to częste połyskanie; A prze to srogie obłoków trzaskanie Kładą się lasy, a piorun gdzie zmierzy, Źle nie uderzy. Jan Kochanowski, Pieśń I
Pięciozgłoskowcem Jan Kochanowski posłużył się we fraszkach Na zdrowie i Do Jana. Później omawianego formatu używali między innymi Mikołaj Sęp Szarzyński (Statuta Kupidynowe), Wespazjan Kochowski (Chrystus cierpiący), Kasper Miaskowski (Ojcze nasz), Karol Mikołaj Juniewicz (Refleksje duchowne), Władysław Broniewski (Komuna paryska, cz. VIII) i Jerzy Liebert (Kuszenie, Litania do Marii Panny)
Dziecię jest, ale Nie będzie w cale Ten, kto go zgardzi. Bogowie hardzi Skakać musieli Tam, gdzie nie chcieli. Mikołaj Sęp Szarzyński, Statuta Kupidynowe
Pięciozgłoskowiec występuje też w innych literaturach.