W 1976 roku podczas problemów ze spłatą długu zagranicznego, Kim Ir Sen nakazał dyplomatom, aby utrzymywali się sami. Dyplomaci wykorzystując immunitet dyplomatyczny zaczęli przemycać heroinę i haszysz, utrzymując się ze sprzedaży narkotyków. Do dzisiaj placówki dyplomatyczne muszą zarobić ze sprzedaży narkotyków 300 tys. dolarów i przesłać je do kraju, aby udowodnić lojalność dla założyciela państwa, Kim Ir Sena. Handel narkotykami (i innymi nielegalnymi towarami) odbywał się głównie w krajach skandynawskich (Norwegia, Dania, Szwecja, Finlandia).
W latach 80. Kim Dzong Il stworzył przemysł narkotykowy w Korei Północnej. Kim Dzong Il nakazał kołchozom wydzielenie co najmniej 10 hektarów na uprawę opium. Na polecenie władz opium uprawiali więźniowie obozów koncentracyjnych oraz uczniowie.
Narkotyk trafiał głównie do Stanów Zjednoczonych. Handel narkotykami na wielką skalę został zdemaskowany w 1995 roku. Według raportu, przygotowanego w 2007 roku dla Kongresu Stanów Zjednoczonych, Kim Dzong Il stworzył „Biuro 39”, które nadzorowało handlem narkotykami, przemytem papierosów oraz fałszowaniem pieniędzy. Północnokoreańskie fabryki farmaceutyczne przemieniono w laboratoria metamfetaminy.