Zapewniając o gotowości przeprowadzania zmian w kraju drogą pokojowego dialogu, w rzeczywistości deklaracja zapowiadała zbrojną walkę o obalenie rządu siłą. W roku jej wydania i w ciągu dwóch następnych lat islamscy fundamentaliści dokonali w Syrii szeregu zamachów terrorystycznych na instytucje państwowe i wojskowe, zaś w 1982 podjęła próbę wywołania ogólnokrajowego powstania sunnitów przeciwko rządowi. Próba ta nie powiodła się, a wystąpienie zostało krwawo stłumioneN. van Dam, The Struggle..., s. 107-108 i 111-112..
Al-Bajanuni emigrował do Jordanii, a w 2000 do Wielkiej Brytanii, gdy władze jordańskie poprosiły go o opuszczenie kraju. Przebywał w LondynieD. Lesch, Syria, s. 90-91.. W 1996 został wybrany na Najwyższego Przewodnika syryjskich Braci Muzułmańskich, którzy działali już wtedy głównie na emigracji. Rozpoczął tajne rozmowy z Hafizem al-Asadem, które po 2000 prowadził z jego synem i następcą Baszszarem. Ich rezultatem było zwolnienie kilkuset więźniów politycznych uwięzionych z powodu przynależności do Bractwa. Al-Asad nie zgodził się jednak na legalizację organizacji, zwolnienie wszystkich więźniów i powrót emigracyjnych działaczy Bractwa do Syrii.