Grupa Nexus przetrwała do 1910 roku. Wtedy to atelier Malharra stało się najbardziej wpływowym atelier w Argentynie. Po nagłej śmierci Malharro grupa została rozwiązana. Fader osiedlił się w Buenos Aires w 1914 roku, gdzie zdobył pierwszą nagrodę na Czwartym Międzynarodowym Konkursie Art Bienale. Jego dzieła zostały wystawione w galeriach w Hiszpanii i Niemczech. W 1915 roku zdobył złoty medal podczas odbywającego się w San Francisco Pacific International Exposition.
W 1915 roku, w związku z początkowym stadium gruźlicy Fader przeniósł się do Córdoby. Tam rozpoczął się drugi okres jego twórczości, w którym dzieła wykazywały więcej impresjonistycznych cech. Tam też stworzył swoje najbardziej znane dzieła. Większość z nich w romantyczny sposób przedstawiała życie wiejskie. Ten niezwykle produktywny okres przerwało nagłe pogorszenie stanu zdrowia Fadera, które w 1921 roku doprowadziło do astmy i uniemożliwiło jakąkolwiek pracę na wolnym powietrzu. W związku z tym, Fader malował głównie martwą naturę, akty i autoportrety. Dzieła z tego czasu zaliczają się do trzeciego okresu jego twórczości.