W późniejszych latach II Rzeczypospolitej pełnił funkcje urzędnika ministerialnego: był radcą w Ministerstwie Rolnictwa, od 15 marca 1930 był urzędnikiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej służył w Sekretariacie Komisariatu Cywilnego działającym przy Dowództwie Obrony Warszawy. Brał udział w działaniach obrony cywilnej. Lata okupacji niemieckiej ziem polskich przeżył ukrywany przez Polaków.
Publikował w zakresie historii administracji i wojskowości polskiej. Występował z odczytami w Polskim Radiu.
Zmarł 19 marca 1949 w Łodzi.
Został pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Jego żoną była Gustawa z domu RychterMarek Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich. Z przedmową Richarda Pipesa. Warszawa 2010, s. 209–212., a ich synem był Marian Eile (1910–1984), dziennikarz, satyryk, malarz i scenograf.