Pracownik naukowy i wykładowca Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, w Szkole Głównej Planowania i Statystyki oraz w Wyższej Szkole Handlowej w Radomiu.
Od 1948 pracował w Polskich Liniach Lotniczych LOT, natomiast od 1977 w jednostkach administracji lotnictwa cywilnego. Członek Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego (tzw. komisji Jerzego Millera) powołanej do zbadania przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku. Wielokrotnie pracował jako ekspert w toku prac nad nowymi przepisami krajowymi dotyczącymi lotnictwa oraz reprezentował Polskę w negocjacjach międzynarodowych w tym zakresie (m.in. przed ICAO oraz IATA). W 2015 Polski Klub Lotniczy w uznaniu zasług dla tworzenia formalno-prawnych podstaw rozwoju lotnictwa cywilnego w Polsce i w świecie przyznał prof. dr hab. Markowi Żyliczowi tytuł Honorowego Członka Stowarzyszenia.
W 1950 ożenił się z Teresą Marią ze Żmigrodzkich h. Śreniawa (1927–2008), z którą miał syna Tomasza (ur. 1951) i córkę Marię po mężu Segal (ur. 1958).
Zmarł w Warszawie, pochowany 19 sierpnia 2022 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 267-2-26).