Dmitrij Iwanowicz Błochincew (ros. Дми́трий Ива́нович Блохи́нцев, ur. w Moskwie, zm. 27 stycznia 1979 w Dubnej) – rosyjski fizyk teoretyk, Bohater Pracy Socjalistycznej (1956).
Życiorys Syn agronoma, skończył moskiewskie technikum przemysłowo-ekonomiczne, w latach 1926–1930 studiował na Wydziale Fizycznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, na którym później był pracownikiem naukowym, a od 1933 starszym pracownikiem naukowym. Od 1934 doktor nauk fizycznych, w latach 1935–1950 profesor Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, w latach 1935–1947 pracował również w Instytucie Fizycznym Akademii Nauk ZSRR, w latach 1939-1940 był konsultantem naukowym Kijowskiego Instytutu Fizycznego. Autor fundamentalnego kursu mechaniki kwantowej (1944), w latach 1956–1965 dyrektor Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej, od 1965 dyrektor Instytutu Fizyki Teoretycznej tego instytutu. Prowadził prace głównie z zakresu akustyki, mechaniki kwantowej, fizyki ciała stałego i fizyki jądrowej. Kierował budową pierwszej stałej radzieckiej elektrowni jądrowej. Od 1958 członek korespondent Akademii Nauk ZSRR, od 1939 członek korespondent Akademii Nauk Ukraińskiej SRR.