W latach 1962–1964 był wikariuszem w Parafii św. Józefa w Wygodzie Łączyńskiej. W kolejnych latach angażował się w duszpasterstwo różnych grup: służby zdrowia (1968–1970), rodzin (1968–1972), młodzieży akademickiej (1974–1980) i ludzi morza (1978–1992). W latach 1969–1980 pracował jako sędzia w sądzie biskupim. W kurii biskupiej w latach 1970–1986 zajmował stanowisko kanclerza, ponadto był wiceprzewodniczącym wydziału organizacyjnego i referentem ds. Towarzystwa Przyjaciół KUL w wydziale duszpasterskim. W 1982 został ustanowiony kanonikiem gremialnym chełmińskiej kapituły katedralnej w Pelplinie.
W latach 1968–1992 wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie teologię fundamentalną, religiologię i teologię dogmatyczną. Wykłady z teologii dogmatycznej prowadził również w Wyższym Seminarium Duchownym w Elblągu.