siedzą: Gustaw Orlicz-Dreszer, Józef Piłsudski, dr Stanisław Rouppert, Bolesław Wieniawa-Długoszowski.
Ponownie Piłsudski odwiedził Otwock już jako marszałek, z wizytą u ciężko chorego byłego legionisty por. Wacława Łapczyńskiego.
Historia obelisku Po śmierci Marszałka obelisk ufundowali mieszkańcy Otwocka dla upamiętnienia jego pobytu w tym mieście. Był wykonany w kopalni bazaltu w Janowej Dolinie na Wołyniu. Dr Władysław Wajdenfeld, właściciel posesji przy ul. Kościuszki 18, podarował na ten cel Radzie Miejskiej narożnik swojej nieruchomości. Pomnik został uroczyście odsłonięty 11 listopada 1938 roku w 20. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Stanął w pobliżu pensjonatu Jadwigi Nesterowicz. Obelisk przetrwał wojnę: prawdopodobnie w jej czasie, a na pewno po wojnie leżał na poboczu skrzyżowania ulic Kościuszki i Żeromskiego (kilkaset metrów od miejsca, w którym stał przed wojną). Na przełomie lat 50. i 60. „zaginął”. Po 1989 roku okazało się, że zaopiekowali się nim pracownicy Muzeum Ziemi PAN w Warszawie (zagipsowali go i ułożyli napisem do ziemi). Dzięki anonimowej informacji, „odnalazł” go w 1991 roku Eugeniusz Dąbała – honorowy prezes Spółdzielni Rzemieślniczej w Otwocku.