Antoni Wakulicz (ur. 7 kwietnia 1902 w Miedznej, zm. 25 listopada 1988) – polski matematyk zajmujący się głównie elementarną teorią liczb.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka, rolnika. Uczęszczał do gimnazjum rosyjskiego, a następnie w latach 1918–1920 do Gimnazjum Towarzystwa im. Jana Zamoyskiego w Warszawie. W latach 1920–1924 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, kończąc studia egzaminem nauczycielskim. Podjął pracę nauczyciela w Gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie (1924–1927), a następnie w gimnazjum w Pszczynie (1928–1935) i Miejskim Gimnazjum i Liceum Męskim im. Mikołaja Kopernika w Katowicach (1935–1939). Uczestnik wojny obronnej Polski we wrześniu 1939 r.
W latach 1940–1945 zaangażowany w tajne nauczanie w Miedznej. W latach 1944–1945 pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Węgrowie, a następnie w gimnazjum w Katowicach (1946–1948). Od 1946 r. aż do przejścia na emeryturę w 1970 r. pracował na Politechnice Śląskiej. Był organizatorem Katedry Matematyki „A ” na Wydziale Budownictwa. Równolegle, od 1946 r. był zatrudniony w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach. W 1949 r. obronił na Uniwersytecie Warszawskim rozprawę doktorską pt. O sumie skończonej liczby liczb porządkowych, napisaną pod kierunkiem prof. Wacława Sierpińskiego.