Na drzwiach zakrystii jest umieszczony herb biskupa Wawrzyńca Gembickiego wykonany około 1600 roku. Elewacje korpusu są wzmocnione przyporami i podzielone oknami ostrołukowymi w obwódkach gzymsowych. Elewacje są ozdobione gzymsem podokapowym i poziomymi pasami blend. Szczyt wschodni, posiadający łagodne spływy wolutowe, jest udekorowany otynkowanymi wnękami. Nawa jest zamknięta dachem dwuspadowym pokrytym dachówką.
Wnętrze i wyposażenie thumb|240px|left|Wnętrze i ołtarz Świątynia posiada bogate wyposażenie wnętrza. Już wizytacja z 1617 roku potwierdziła pięć umieszczonych w niej ołtarzy: Wielki, św. Krzyża, Ciała Chrystusowego, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św. Sebastiana. W późniejszym latach dwa ostatnie zostały zastąpione przez ołtarze Trójcy Świętej i św. Antoniego. Ołtarz Trójcy Świętej został wykonany w 1767 roku, natomiast św. Antoniego (dziś z przedstawieniem św. Rodziny) został przeniesiony z kościoła pobernardyńskiego w 1821 roku. Współczesny ołtarz główny został wykonany w 1723 roku, a w jego środkowej części znajduje się obraz Matki Bożej Różańcowej z około 1600 roku. W kaplicy Mortęskich jest umieszczony barokowy ołtarz z posągiem patronki Ziemi Lubawskiej – Matki Bożej Lipskiej.