Aka, także: Bayaka, Babinga, Bambenga, endoetnonimy: ba-Aka (l. mn.) i mo-Aka (l. poj.) – nomadyczny, zbieracko-łowiecki lud Pigmejów zamieszkujący południowo-zachodnie lasy tropikalne Republiki Środkowoafrykańskiej i północnego Konga.
W 2003 roku śpiew polifoniczny Aka został proklamowany arcydziełem ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości, a w 2008 wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Opis thumb|Rodzina ba-Aka z Konga Lud Aka zamieszkuje teren rozciągający się pomiędzy równikiem a 3° szerokości geograficznej północnej. Są to głównie południowo-zachodnie lasy tropikalne Republiki Środkowoafrykańskiej (prefektura Lobaye, specjalna strefa ekonomiczna Sangha-Mbaéré i części prefektury Mambéré-Kadéï) oraz północnego Konga (departament Likouala i części departamentu Sangha).
W latach 70. XX wieku szacowano, że populacja Aka to ok. 30-40 tys. osób, a ok. 50% populacji nie osiągnęło 15 roku życia. W 2011 roku populacja Aka szacowana była na 5 tys. osób.
Pigmeje Aka żyją w małych obozach po ok. 30 osób w chatach z gałęzi i liści. Grupy przenoszą się kilkakrotnie w ciągu roku, a w czasie pory suchej kilka takich grup schodzi się razem, tworząc jeden wielki obóz.