Oskar Kazimierz de Mehlem (ur. 21 listopada 1893 we Lwowie, zm. wiosną 1940 w USRRmiejsce śmierci) – kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 21 listopada 1893 we Lwowie jako syn Aleksandra Rittera von Mehlema (ur. 1852), kasjera c. k. filialnej Kasy krajowej, i Emilii z Kretowiczów (ur. 1870). Był bratem Aleksandra (ur. 1879), Jerzego (1895–1964), kapitana artylerii, Wiktora (1898–1918), kawalera Orderu Virtuti Militari, i Witolda (ur. 1900). Ukończył szkołę realną.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w III batalionie 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. 15 grudnia 1915 został mianowany chorążym piechoty. W czasie walk na froncie został ranny. 1 listopada 1916 awansował na podporucznika piechoty.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w powstaniach śląskich w stopniu porucznika na stanowisku adiutanta obozu Zawiercie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 606. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1923 był oficerem rezerwowym 37 pułku piechoty w Kutnie. Po awansie do stopnia kapitana i przeniesieniu do rezerwy mieszkał we Lwowie.