thumb|Małżowina uszna nosorożca białego thumb|Małżowina uszna człowieka thumb|Elementy małżowiny usznej człowieka Małżowina uszna () – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za pobieranie bodźców akustycznych ze środowiska zewnętrznego. Pobrane dźwięki przekazuje dalej do przewodu słuchowego zewnętrznego. Występuje u ssaków. Oprócz zbierania dźwięków z otoczenia służy również ochronie przed napływaniem do uszu wody w przypadku ssaków wodnych lub zanieczyszczania ucha ziemią w przypadku tych żyjących w norach.
Małżowina uszna człowieka U człowieka małżowina uszna zbudowana jest z chrząstki sprężystej i pokryta jest skórą nieprzesuwalną względem podłoża.
Zewnętrzne ograniczenie małżowiny usznej tworzy obrąbek (łac. helix) przechodzący ku dołowi w płatek – jedyną część małżowiny usznej nie posiadającą szkieletu chrzęstnego. Część przednia obrąbka zawija się w kierunku muszli małżowiny usznej (łac. concha auriculae), tworząc odnogę obrąbka (łac. crus helicis) ze zlokalizowanym na jej powierzchni przedniej kolcem obrąbka (łac. spina helicis). Na brzegu obrąbka skierowanym do wnętrza małżowiny usznej może występować guzek obrąbka (łac. tuberculum auriculae) zwany inaczej guzkiem Darwina. Jedną z odmian rozwojowych małżowiny usznej jest znajdujący się w części górnej, skierowany ku tyłowi wierzchołek małżowiny usznej (łac.