thumb|240px|Niezatwierdzony projekt Scharfschützenabzeichen z roku 1943, autorstwa berlińskiego malarza Paula Casberga Odznaka Strzelca Wyborowego (niem. Scharfschützenabzeichen) – niemiecka odznaka bojowa dla strzelców wyborowych ustanowiona przez Adolfa Hitlera 20 sierpnia 1944 „w uznaniu dużego zaangażowania pojedynczych strzelców z karabinami jako strzelców wyborowych i aby docenić odniesione przez nich na polu walki sukcesy”.
Początkowo przyznawana tylko strzelcom wyborowym wojsk lądowych Wehrmachtu i Waffen-SS. Na przełomie 1944/1945 zmieniono zasady nadawania umożliwiając tym samym przyznawanie odznaki wyróżniającym się żołnierzom Luftwaffe i Kriegsmarine biorącym udział w działaniach bojowych niemieckiej piechoty na frontach II wojny światowej.
Zasady nadawania odznaki „Odznakę Strzelca Wyborowego” nadawano w trzech stopniach: I stopnia za co najmniej 20 zestrzeleń wroga, których dokonano po 1 września 1944 (odznaka bez obszycia) II stopnia za co najmniej 40 zestrzeleń wroga, których dokonano po 1 września 1944 (odznaka obszyta srebrnym kordonkiem) III stopnia za co najmniej 60 zestrzeleń wroga, których dokonano po 1 września 1944 (odznaka obszyta złoto-żółtym kordonkiem)