Grzegorz Karol Długi (ur. 16 czerwca 1955 w Katowicach) – polski prawnik i urzędnik, adwokat, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, poseł na Sejm VIII kadencji.
Życiorys Syn Stefanii i Franciszka. W okresie studenckim przez siedem miesięcy podróżował autostopem po Afryce Zachodniej. W 1979 ukończył prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. W drugiej połowie lat 70. działał w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich, m.in. jako członek sądu koleżeńskiego. Jednocześnie od 1976 współpracował z opozycją, zajmując się dystrybucją wydawnictw podziemnych (m.in. „Robotnika”), a także biorąc udział w tzw. grupie samokształceniowej Ruchu Młodzieży Demokratycznej. W 1980 wstąpił do „Solidarności”.
Po studiach odbył aplikację sędziowską, w 1981 został asesorem w Sądzie Rejonowym w Mikołowie. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go 16 grudnia 1981. Wkrótce został tymczasowo aresztowany i oskarżony o sporządzenie oświadczenia nawołującego do protestów. W styczniu 1982 uniewinniony przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, w tym samym miesiącu zwolniony. Stracił zatrudnienie w sądownictwie, po czym podjął pracę w Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym, a później w oddziale śląskim przedsiębiorstwa państwowego Desa. Kontynuował działalność opozycyjną m.in.