Leonid Pietrowicz Sieriebriakow (, ur. w Samarze, zm. 1 lutego 1937 w Moskwie) – bolszewik, sekretarz KC RKP(b), członek KC RKP(b), działacz Lewicowej Opozycji.
Życiorys 250px|thumb|left|Lew Trocki i Leonid Sieriebriakow Skończył 2 klasy gimnazjum, później pracował w browarze w Ufie i jako ślusarz w fabryce parowozów w Ługańsku, w 1905 wstąpił do SDPRR. Kilkakrotnie aresztowany, między styczniem a lutym 1917 służył w rosyjskiej armii, od października 1917 do 1919 członek Prezydium Rady Moskiewskiej, od 19 maja do 19 września 1919 przewodniczący Moskiewskiego Obwodowego Biura KC RKP(b), od 23 marca 1919 do 8 marca 1921 członek KC RKP(b). Od 25 marca do 8 listopada 1919 członek Biura Organizacyjnego KC RKP(b), od 30 marca 1919 do 31 grudnia 1920 sekretarz WCIK, od 16 lipca 1919 do 10 stycznia 1920 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Południowego, od 5 kwietnia 1920 do 8 marca 1921 sekretarz KC RKP(b). Od 5 kwietnia 1920 do 8 marca 1921 ponownie członek Biura Organizacyjnego KC RKP(b), w latach 1920–1921 szef Zarządu Politycznego Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Republiki, od 1921 komisarz Głównego Zarządu Dróg Szosowych Ludowego Komisariatu Dróg Szosowych RFSRR, od maja 1922 do 1924 zastępca ludowego komisarza dróg szosowych RFSRR/ZSRR, w latach 1924–1927 pracownik gospodarczy systemu Ludowego Komisariatu Dróg Szosowych ZSRR.