W obliczu klęski Francji, wraz ze swoim pułkiem został ewakuowany do Anglii.
Po intensywnych przygotowaniach i szkoleniach, wraz z 15 tysiącami innych żołnierzy, na pokładzie transatlantyku Queen Elizabeth został przetransportowany do Suezu, stamtąd koleją do Palestyny, a następnie ciężarówkami przez pustynię do Iraku, gdzie w stopniu porucznika dołączył do Armii Polskiej na Wschodzie gen. W. Andersa, z którą potem przeszedł cały szlak bojowy. Wraz z Armią gen. Andersa, która w Libanie odbyła wysokogórskie przeszkolenie, wziął następnie udział w całej kampanii włoskiej, w tym także w zwycięskim szturmie na Monte Cassino.
Okres powojenny Po zakończeniu działań wojennych, przeszedł do pracy w 5 Polskim Szpitalu Wojennym w Casamassima. W 1946 r. zdemobilizowany, powrócił do Polski i w 1947 r. podjął się zadania zorganizowania nowego szpitala w Dębicy, którym kierował i jednocześnie pracował w nim jako chirurg-położnik, aż do czasu swojej ciężkiej choroby w 1952 r., która uniemożliwiła mu dalszą pracę przy stole operacyjnym. W międzyczasie napisał rozprawę doktorską i w 1951 r. uzyskał stopień doktora nauk medycznych.