Pozostałości górnej szczęki wskazują na to, że była zgięta w dół i zwężała się tuż przed nozdrzami, co jest charakterystyczne dla Hemignathus i Akialoa. Żuchwa była znacznie krótsza od górnej szczęki, co wskazuje na przynależność do Hemignathus. Górna szczęka była dłuższa niż u hawajki półżuchwowej (H. lucidus) i pełzaczowatej (H. wilsoni). Tkanka nerwowo-naczyniowa skupiona była w przedniej części żuchwy. W porównaniu do wspomnianych hawajek i Akialoa żuchwa H. vorpalis była wąska. Z szacunkowych długości szkieletu (poza czaszką) wynika, że nowo odkryty gatunek znacznie przewyższał wielkością H. lucidus (blisko 63%) i H. wilsoni (około 50%).
Wymarcie gatunku musiało nastąpić mniej więcej wtedy, gdy jaskinia Petrel Cave uformowała się z lawy; prawdopodobnie miało to miejsce 1500–3000 lat temu. Zważywszy na losy wielu innych wymarłych w holocenie gatunków ptaków, H. vorpalis prawdopodobnie wyginął w okresie powstawania na Hawajach pierwszych osad ludzkich, około 1600 lat temu lub mniej.
Przypisy
Kategoria:Łuszczakowate Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe ptaki Oceanii Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Fauna endemiczna Hawajów Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2003 roku