Nie są dopuszczane osoby innych wyznań niż prawosławne, jak również należące do rozłamowych niekanonicznych struktur prawosławnych: Ukraińskiego Kościoła Autokefalicznego, organizacji odnowicielskich, grigoriewców, zmarłe bez złożenia aktu pokutnego i powrotu do Cerkwi Rosyjskiej. Dopuszcza się natomiast nie wspominających, jeśli nie wystąpili z Cerkwi, a jedynie odmawiali locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Sergiuszowi prawa do zarządzania Kościołem. Nie są kanonizowane osoby, które po aresztowaniu i podczas śledztwa dokonały wymuszonej samokrytyki, oskarżyły inne osoby, narażając je tym samym na represje. Formalna rehabilitacja ofiary represji nie jest wystarczającą podstawą kanonizacji.
Przyjęcie, że święty nie może być współpracownikiem radzieckich organów ścigania, ani też w żaden sposób obciążyć podczas śledztwa innej osoby, pozostaje istotnym problemem dla komisji kanonizacyjnych. Bardzo często ustalenie z całkowitą pewnością, że dana osoba nie podjęła żadnych form współpracy, okazuje się niemożliwe. Brak dokumentów świadczących o współpracy uważa się za niewystarczający. W rezultacie od 2010 nie dokonano żadnej nowej kanonizacji nowomęczennika dla kultu w całej Cerkwi.