W grupie świętych wyróżnia się grupa członków rodziny carskiej (Mikołaj II, Aleksandra Fiodorowna, wielkie księżne Olga, Tatiana, Maria, Anastazja, następca tronu Aleksy), ukazana w szatach bizantyjskich. Świętych biskupów-nowomęczenników przedstawiono nad rodziną carską, by zasygnalizować, że to błogosławieństwo Cerkwi czyni władzę świecką prawowitą i przynosi jej boską opiekę. Biskupów podzielono na dwie grupy, którym przewodzą odpowiednio patriarcha Tichon (po lewej) i metropolita kruticki i kołomieński Piotr. Hierarchowie kłaniają się ołtarzowi, zwracając równocześnie wzrok ku wiernemu. Bezpośrednio za Tichonem i Piotrem widoczni są metropolita kazański i swijaski Cyryl oraz metropolita jarosławski Agatangel, których patriarcha Tichon wskazywał jako swoich potencjalnych następców. Wśród biskupów przedstawiono również metropolitę kijowskiego Włodzimierza, arcybiskupa wieriejskiego Hilariona, metropolitę piotrogrodzkiego Beniamina, metropolitę leningradzkiego Serafina, biskupa dmitrowskiego Serafina, arcybiskupa woroneskiego Piotra, biskupa kowrowskiego Atanazego, biskupa starodubskiego Damaskina, arcybiskupa uglickiego Serafina, arcybiskupa twerskiego Tadeusza, biskupa tobolskiego Hermogena, arcybiskupa permskiego Andronika, biskupa krymskiego Porfirego i innych, zwłaszcza ofiary represji lat 20. i 30.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sobór Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.