mały|Westerplatte 1939 rok. Od lewej: Henryk Sucharski, Wincenty Sobociński i Franciszek Dąbrowski Wincenty Sobociński (ur. 14 lipca 1894 w Murzynnie, zm. 29 lipca 1959 w Merlo) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Elżbiety z Benedykcińskich. Działał w Tajnej Organizacji Narodowej w Inowrocławiu. Podczas I wojny światowej służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego.
Żołnierz Armii Polskiej we Francji (gen. Hallera). W szeregach Wojska Polskiego walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był trzykrotnie ranny. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 1308. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 84 pułk piechoty. W 1923 nadal służył w 84 pp w Pińsku. W marcu 1924 został przydzielony do Dowództwa 30 Dywizji Piechoty na stanowisko I oficera sztabu. W grudniu tego roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko referenta w Oddziale Wyszkolenia. W 1928 nadał służył w DOK IX jako oficer nadetatowy 84 pułku. W stopniu kapitana piechoty ukończył IX Kurs Normalny w Wyższej Szkole Wojennej (od 2 listopada 1928 – 1 listopada 1930) uzyskując tytuł oficera dyplomowanego.