Zawiódł Hitlera, który oczekiwał od niego triumfalnego powrotu.
Niektórzy działacze Republiki Salò chcieli odejść od dotychczasowego modelu gospodarczego i przyjąć bardziej syndykalistyczny oraz populistyczny kierunekA. De Grand, Italian Fascism. Its origins & development, 2000, s. 133-135. (wśród pierwszych faszystów, w ogóle, byli właśnie narodowi syndykaliściD. I. Kertzer, Papież i Mussolini, 2016, s. 25.A. De Grand, Italian Fascism. Its origins & development, 2000, s. 18, 29, 30.). Mussolini nazwał Włoską Republikę Socjalną „jedynym, może z wyjątkiem ZSRR, państwem socjalistycznym”W. Wichert, Włoska Republika Socjalna jako przykład faszystowskiego bytu polityczno-wojskowego w latach 1943–1945, „Pamięć i Sprawiedliwość” 2, 2019, s. 204.. W praktyce jednak większość własności prywatnej była gwarantowana przez państwo, akcjonariusze mieli decydujący głos w przedsiębiorstwach, a rola związków zawodowych była minimalna. Państwo nie cieszyło się poparciem robotników, którzy wciąż sympatyzowali z socjalistami i komunistami. 1 marca 1944 r. na terenie republiki wybuchł masowy strajkA. De Grand, Italian Fascism. Its origins & development, 2000, s. 133-135..