Władysław Hercok (ur. 11 lutego 1895 w Krakowie, zm. 2 lipca 1942 w Tangerhütte) – major żandarmerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Władysław Hercok urodził się 11 lutego 1895 roku w Krakowie. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 8 dywizjonie żandarmerii polowej, a jego oddziałem macierzystym był od tego dnia dywizjon żandarmerii wojskowej nr 3 w KielcachSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 402, 651.. Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę w 10 dywizjonie żandarmerii w Przemyślu na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii Stryj. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 73. lokatą w korpusie oficerów żandarmeriiLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 293.. 7 marca 1924 roku otrzymał przeniesienie z 10 dywizjonu żandarmerii w Przemyślu do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko szefa Oddziału II Sztabu, a następnie kierownika Referatu InformacyjnegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 7 marca 1924 roku, s. 104..