Zamek w Ratnie Dolnym () – zabytkowy zamek z XVI w. we wsi Ratno Dolne, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków.
Obiekt wzniesiony około 1563 r., w wiekach następnych kilkakrotnie przebudowywany. Częściowo uszkodzony w pożarze w 1998, obecnie w ruinie, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego.
Historia Zamek w Ratnie Dolnym został zbudowany w ostatnich dekadach XV wieku na planie prostokąta 14x22 m z wieżą o boku 7,5 m i wjazdem od północyLeszek Kajzer, Stanisław Kołodziejski, Jan Salm, Leksykon Zamków w Polsce, wyd. Arkady, Warszawa 2001, s. 420–421. W 1563 r. został rozbudowany przez Balzera von Reichenbach. W roku 1645, w czasie wojny trzydziestoletniej budynek został zniszczony. Po zniszczeniach zamek w 1675 r. kupił Daniel Paschasius von Osterberg, który go odbudował, podwyższając korpus i wprowadzając attyki. Zbudował też nowy budynek w północno-wschodniej części dziedzińca. Istotne przekształcenia nastąpiły w drugiej połowie XIX w., kiedy właścicielami zamku zostali: od 1854 r. Woldemar Johnston Kroegeborn (1806–1860), następnie po jego śmierci od 1860 r. Theresa de mono Amelang (1815–1887) żona Woldemara a później od 1872 r. jego syn Max von Johnston Kroegeborn (1847–1918), szambelan królewski.