Reading Recovery – krótkoterminowy, indywidualny program douczania czytania i pisania, prowadzony w godzinach szkolnych. Rozwinięty został w latach 1976–1991 przez Marie Clay, psychologa, badacza i pedagoga z Nowej Zelandii. Program przeznaczony jest dla dzieci 5 i 6-letnich, które po pierwszym roku formalnej nauki w szkole doświadczają trudności w rozwijaniu umiejętności czytania i pisania.
Dzieci kierowane są do programu na podstawie zarówno formalnych, standaryzowanych testów, które są częścią Reading Recovery, jak i nieformalnej obserwacji nauczyciela klasowego. Po ukończeniu programu większość jego uczestników dochodzi do poziomu umiejętności czytania i pisania swoich rówieśników w klasie, w wyniku tzw. efektu akceleracji, czyli przyspieszonego uczenia się. Uczniowie ci nie wymagają douczania w przyszłości, dlatego przyjmuje się, że program ten jest na dłuższą metę opłacalny, pomimo wysokich kosztów bieżących.