thumb|Pomnik George’a Borga Oliviera w Valletcie George Borg Olivier, Giorgio Borg Olivier (ur. 5 lipca 1911 w Valletcie, zm. 29 października 1980 w Sliemie) – maltański prawnik i polityk. Deputowany i minister. Premier Malty w latach 1950–1955 oraz 1962–1971, w tym pierwszy premier po uzyskaniu przez Maltę niepodległości. Lider Partii Narodowej w latach 1950–1977, w latach 1955–1958 oraz 1971–1976 lider opozycji w maltańskim parlamencie.
Życiorys Urodził się 5 lipca 1911 w Valletcie. Uczył się w liceum, a następnie na wydziale prawa Uniwersytetu Maltańskiego, który ukończył w 1937. W 1939 został wybrany do Council of Government. Związał się z Partią Narodową. W 1947 został wybrany na posła do Izby Reprezentantów, gdzie został zastępcą lidera opozycji Enrica Mizziego. W kolejnych wyborach w 1950 ponownie zdobył mandat, w nowo utworzonym mniejszościowym rządzie lidera PN objął teki ministra pracy i odbudowy oraz ministra edukacji. 20 grudnia 1950 zmarł Enrico Mizzi, a George Borg Olivier stanął na czele Partii Narodowej oraz objął urząd premiera i tekę ministra sprawiedliwości. Po przedterminowych wyborach w maju 1950 ponownie został premierem, tym razem koalicyjnego rządu tworzonego z Malta Workers Party. Pozostał również ministrem pracy i odbudowy, rezygnując z pozostałych stanowisk ministerialnych.