konferencji „Zarządzanie kryzysowe” (od 2002 roku) oraz Ekomilitaris. W latach dziewięćdziesiątych był doradcą MON do spraw automatyzacji dowodzenia obroną powietrzną oraz prezesa PGNiG do spraw informatyzacji, a ponadto członkiem, między innymi: Sekcji Podstaw Eksploatacji Komitetu Budowy Maszyn PAN, Zespołu Rady MON do spraw Naukowo – Technicznych, Zarządu Polskiego Towarzystwa Symulacji Komputerowej, był wiceprezesem zarządu i członkiem Rady Programowej Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii. W 2009 roku założył Polskie Towarzystwo Inżynierii Bezpieczeństwa, którego był prezesem. Dużo miejsca w Jego działalności zawodowej zajmowała dydaktyka (ponad 6500h, ponad 150 prac licencjackich, inżynierskich i magisterskich), między innymi, z przedmiotów: cybernetyka, teoria funkcji decyzyjnych, modelowania obiektowego i podstaw projektowania systemów bezpieczeństwa, inżynierii systemów zarządzania bezpieczeństwem z uwzględnieniem ryzyka itd.