Antoni Wojciech Szemet (ur. 10 lutego 1869 w majątku Neminka, zm. 26 kwietnia 1940 w Bydgoszczy) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Antoni Wojciech Szemet urodził się 10 lutego 1869 roku, w majątku Neminka, w powiecie bracławskim, w rodzinie Józefa i Eleonory z domu Leut–Lorau. Ukończył sześcioklasowe gimnazjum w Jekatierynosławiu. W latach 1886–1889 uczył się w Odeskiej Szkole Junkrów Piechoty (ros. Одесское пехотное юнкерское училище). 1 sierpnia 1886 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Został wcielony do 133 Symferopolskiego Pułku Piechoty Jekatierynosławiu, w którym dowodził kompanią i batalionem oraz pełnił funkcję kwatermistrza. Awansował kolejno na podporucznika (1895), porucznika (1903), sztabskapitana (1907), kapitana (1910 ze starszeństwem z 5 czerwca 1909 roku), podpułkownika (1915) i w końcu 31 października 1916 roku na pułkownika ze starszeństwem z 3 maja 1916 rokuОбщий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г., Sankt Petersburg 1909, s. 320.. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 133 Symferopolskiego Pułku Piechoty. Walczył pod Tarnopolem, Gniłą Lipą, Gródkiem, Dołobowem, Glinianami i Łopuszną, gdzie został ranny. Przebywał w szpitalu w Odessie.