Mateusz IV – utwór z repertuaru zespołu Skaldowie, skomponowany przez Andrzeja Zielińskiego, do tekstu Leszka Aleksandra Moczulskiego. Pierwsze wzmianki o wykonaniach koncertowych tego utworu pochodzą z początku 1969 roku, natomiast po raz pierwszy Skaldowie zarejestrowali go jesienią 1969, po powrocie z tournée po Stanach Zjednoczonych, w studiu Polskiego Radia. Wersję znaną z płyty zarejestrowano natomiast w styczniu 1970 roku.

Kompozycja jest rozbudowana pod względem pomysłów formalnych, głównie opiera się na eksperymentach z brzmieniem i możliwościami świeżo zakupionych przez Andrzeja Zielińskiego (w listopadzie 1969) organów Hammonda. Muzyk przyznawał, że pisząc ów utwór inspirował się nie tylko niezwykłym klimatem wiersza Moczulskiego, lecz także osiągnięciami muzycznymi Czesława Niemena, któremu zresztą piosenka jest dedykowana. Dzieło utrzymane jest z grubsza w formie trzyczęściowej, rozpoczyna je (zarówno w wersji radiowej, jak i płytowej) zarejestrowany śpiew ptaków, na tle którego z wysnuwają się dysonansowe akordy organowe, odtwarzane od tyłu – był to pierwszy tego typu zabieg reżyserski dokonany w Polsce. W ten akompaniament wtopione są odgłosy kroków i męskie głosy powtarzające raz po raz słowa "Mateusz IV".