Halina Abramczyk (ur. 23 sierpnia 1951 w Zduńskiej Woli-Karsznicach) – polska naukowczyni, fizyczka i chemiczka, specjalistka w dziedzinie spektroskopii molekularnej i laserowej, profesor zwyczajny, wykładowczyni Politechniki Łódzkiej.
Życiorys Jest córką Edwarda Chachuły i Salomei z domu Kryszak. Uczęszczała do gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli, maturę uzyskała w roku 1969. W latach 1969–1974 studiowała na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie uzyskała tytuł magistra fizyki. W roku 1982 uzyskała doktorat na Politechnice Łódzkiej za pracę „Dynamika molekularna w dwuskładnikowych roztworach zawierających benzen” (promotor prof. Władysław Reimschüssel). Po uzyskaniu doktoratu z chemii kontynuowała badania naukowe w Międzyresortowym Instytucie Techniki Radiacyjnej Politechniki Łódzkiej, kierowanym przez prof. Jerzego Kroha. W latach 1985–1986 odbyła staż podoktorski w Uniwersytecie w Bielefeld (Niemcy, prof. Thomas Dorfmuller). W roku 1989 uzyskała habilitację na Politechnice Łódzkiej za pracę „Mechanizmy relaksacji wibracyjnej w kompleksach związanych wodorowo i konformacyjnie mobilnych cząsteczkach w ciekłych roztworach”.