Jerzy Hauptmann (ur. 24 listopada 1920 w Łodzi, zm. 29 stycznia 2008 w Parkville) – polski politolog i badacz administracji publicznej, powstaniec warszawski, profesor Park University, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys 10 grudnia 1939 r. znalazł się w obozie przesiedleńczym w Radogoszczu, ponieważ uważając się za Polaka, nie chciał podpisać volkslisty. Twierdził, że w Łodzi tożsamość narodowa nie była kwestią pochodzenia, lecz poczucia przynależności. Został przewieziony przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa. W czasie II wojny światowej pracował w Dyrekcji Miejskich Wodociągów i Kanalizacji, służył w Armii Krajowej, w szeregach batalionu „Kiliński” (pod pseudonimem „Okularnik”), w którym walczył także w powstaniu warszawskim (w stopniu plutonowego podchorążego, następnie podporucznika), w ramach kompanii „Warta” i „Osa”, m.in. współtworzył łączność kanałową. Od 20 września 1944 był żołnierzem 28 Dywizji Piechoty AK im. Stefana Okrzei. Dostał się do niewoli niemieckiej, przebywał w Oflagu VII A Murnau.